Edo'da bir İBİŞ (gun 8)

-Ryu???
-Ken??? Oha ne hale gelmişsin, bu saç bu göbek ne olm, ohoooy nerde o eski Ken. Tipe gel, hey allahim.
-ehehe yahu o çeviklik eskiden di be Ryu, dövüşü fln biraktim ben, sonra evlendik coluk cocuga kariştik işte hal böyle olunca da göt göbek büyüdü.
Karsilikli gulustuler, Kishiro ise anca agzini ayirip olaylari anlamaya calisti. Tabi hemen basarili olamadi bu konuda. “siz tanişiyor musunuz???” diye abudik bir soru cikti agzindan ve gulusmeler bi anda kesildi, Kishiro’nun babasi Ken ve Ryu ayni anda Kishiro’ya dönüp sadece baktilar ve bu bakislar Kishiro’nun ödünün kopmasina ve ortakliktan kaybolmasina yetti de artti bile. Ken, Ryu ve oglunu içeri buyur etti. “Hanim, haniöeeeeeemmmmm, misafirlerimiz var donat bakalim şu sofrayi; höeee sake de getir bu akşam eski bir dostumla içicez” diyip elini Ryu’nun omzuna koydu. O akşam kahkahalar yükseldi Ken’in evinden. Tozlanmiş unutulmaya yüz tutmuş anılarin üzerinden geçtiler teker teker. Vakti zamaninda Ryu’nun babasi “kak git mendil sat da eve üc beş bişi girsin ben de burda keyif çatayim oh mis” diye oglunu resmen kullaniyordu, babasinin yakin arkadasi Master Gouken bu durumu fark edip “senin ogluna araba carpti” yalaniyla Ryu’yu yanina aldi, farkli bir mahalleye tasindilar, Ryu’nun basi beladan kurtulmamisti, tasindiklari o mahallede Ken adındaki veletten sürekli dayak yemekteydi Ryu. Hergün elbiselerinin bi taraflari yirtiliyor, toz toprak ve kurumuş kan lekesi elbiselerinden eksik olmuyordu. Master Gouken bu durumu da fark etti ve Ken’in babasina da “senin ogluna araba carpti” yalanini atip, Ken’i de yanina aldi. Farkli bir mahalleye tasindilar, Ryu ve Ken biraraya geldiginde ateş ve barut etkisi oluyordu. Sürekli bagiriş çagiriş, kavga gürültü. Master Gouken tahammülü az bir adamdi, cocuklarin kavga ettiklerinden dolayi sabrinin taştigi bir gün ikisini de kulaklarindan tutup karşisina oturttu. “ne lan bu” diye bagirdi hiç beklemedikleri bi anda Master Gouken. Sonra bagirarak devam etti “ne bu abi, sürekli kavga ediyorsunuz, paylaşamadiginiz şey ne anlamadim ki, höea illa kavga edicekseniz adam gibi edin. Ögretiyim üç beş numara takilin kendi aranizda, ne dersiniz?” Ryu ve Ken birbirine bakti ve kabul ettiler. İşin tuhaf yani gittikce birbirlerine alişmaya, ögrendikleri yeni numaralarla mahalledeki kizlara artistlik yapmak icin kendilerinden 2-3 yaş büyük cocuklari dövmeye basladilar. Master Gouken bu durumu da fark etti cocuklarin babalarina “sizin cocuga araba carpti” diyip sıvışıcakken Muğur Sümsar isimli gazeteci tarafindan suçüstü yakalandi, ve suçu da “sizin oglana araba carpti” diyip ailelerden kopardigi cocuklari zorla çaliştirmasiydi, en nihayetinde hapsi boyladi. Ken ve Ryu başiboş kalmişti, “street fighter” adi altinda düzenlenen turnuvaya katilip “bari harçligimizi cikaralim yahu” diyerekten böylece hayata atilmis oldular. Sonra finale ikisi kaldi, 15 round sonunda da yenişemeyince 1. lik ödülü ikisi arasinda paylaşildi. Ken’in farkli planlari vardi, Ryu’nun farkli. Ayrildilar, hayat onlari apayri yerlere yolladi ama komiktir ki yeniden bir araya geldiler. Kishiro tüm bu hikayeyi her zamanki gibi agzi acik bir sekilde dinledi. Ryu gülmeyi birakip öksürüp bogazini temizledi ve lafa girişti: “Kencim bi sorunumuz var.” Ken beyaz peynirden bi tutam agzina atti ardindan sakesinden bi yudum aldi, agzini şapirdatirken: “Nedir canim hallederiz?” dedi, Ryu biraz duraksadi ve agzindan sadece bir isim cikti: “Tokugawa...”