Edo'da bir İBİŞ (gün 14)

Muhtar “bu Za... Zann.. Zaangi.. Zangief beaav” diyebildi ancak. “hmm Zangief mi?, bu ismi bi yerden hatirliyorum, ajan Rüstem Efendiyi fişekliyen adam degil miydi bu, Ryu gidip agzini burnunu kirmisti hatta bunun, sonra intikam yeminleri fln etmisti, Ryu dövdüyse ben de döverim ne var ki” diyip arkasini döndü Kishiro. O heybetli vucudu, bir atı bile ortadan ikiye ayriabilecek gücteki büklüm büklüm kasli kollari, bir kutuk genisligine sahip saglam bacaklari gorunce Kishiro, kucuk dilini yuttu. Zangief iceri girmek icin hareketlendiginde, Kishiro titremeye basladi belkide Zangief’in ayaklarini yere vurdugunda olusan sarsintiydi buna sebebiyet veren. Zangief, Kishiro’nun karisina gecip pişmiş kelle gibi sırıtıp yumrugunu diger eliyle sıkıp parmaklarini kitirdattiginda, Kishiro bayilcak gibi oldu, tüm vucudu titriyordu. Bu adam tam bir aygirdi. İnsan azmaniydi. Ryu bunu nasil dövmüştü ki? Dövdügüne göre Ryu hakkaten cok iyi bir dovuscu olmaliydi, ona olan saygisi 614512345145234 kat artmisti. Zangief yumrugunu kaldirdi “Bunu Ryu’ya ilet!” dedi ve “NiHAHA” diye o igrenc gülmesini de eklemeyi unutmadi. Koskocaman bir yumruk kendisine dogru gelirken Kishiro hala Ryu’nun ne kadar buyuk bi ustat oldugunu dusunuyordu, napmis da yenmisti bu cam yarmasini, adam bildigin battal boydu. Yumrugun geldigini fark etti, biraz yavas mi geliyordu sanki? Hani hareketin başlangicindan beri baya bi dusunce sıkıştırmıştı araya, “e madem yavaslamisti dunya, e kaciyim o zaman ben” diye dusunup egildi, yumruk basinin hemen ustunden gecti. Zangief şaşkın gözlerle diger yumrugunu salladi, Kishiro yine dusuncelere daldi: “simdiii, adam okkali yumruk salliyor, bi oncekinde egildik tamam eyvallah, ama o yumruk gelseydi var ya patlatirdi gözümü fln, iyi ki egdim kafami vallahi, aa o da ne? Bi tane daha geliyor, dur simdi sundan da egilerek kaciyim da, bi yerime gelir ölürüm fln şimdi hiç ugrasamam.” Gelen yumruktan yine egilerek kaçti, yavaş yavaş titremesi de geciyordu çünkü Ryu’nun bu izbandut herifi nasil dövdügünü anlamaya başlamişti sanki. Adam tamam iri yariydi eyvallah da hantaldi yahu, Ryu’nun kendisine soyledigi cumleyi hatirladi “senin cevikligini sevdim.” demişti. Ryu çevikligi sayesinde dövmüştü o zaman bunu. Birden kendine güveni geldi, “ehehe o zaman ben bu dallamyusu,önce oynatip, yorup sonra da bi guzel pataklarim” diye dusundu, bunlari dusunurken Zangief’in havaya kaldirdi masayi gormemisti. Masanin kendisine dogru geldigini gordugunde ise çevikligi onu kurtarmicakti. Minimum zararla kurtulmak için yana dogru yatti ama sag omzunda patladi masa. Bildigin ceviz agacindan yapilma masaydi, agirdi dogrusu, yere yigildi ve kipirdicak hali kalmamişti. “lan artistlik yaptik, yedik omzumuza masayi, demekki neymis, hic bir zaman kibirli olmicakmissin” diye de dersini aldi Kishiro. Zangief tükürükler saçarak attigi o pis igrenç kahkahasinin ardindan “3 gün sonra Ryu’yu meydanda beklicem. Orda olsun, tabi ki korkak bir tavuk degilse.” Dedi ve o igrenç kahkasini bir kez daha atti. Yavaş yavaş dişari cikarken muhtar da saklandigi yerden yavasca cikti ve Kishiroya dogru emekledi, birlikte üstündeki masayi kaldirdilar. Kishiro kendine geldiginde, derhal eve donmesi gerektigi kanısına vardı. Muhtari da orda tek basina birakicak degildi, onun da gelmesi icin israr ettiysede, “mahalleli bieni böyle gürmesien beavv” diyerek kibarca reddetti muhtar onu. Kishiro dogruldu ve agir adimlarla eve dogru yola koyuldu. Bu durumu nasil aciklicakti Ryu ve Ken’e. Ayrica omzu da cok agriyordu. Kirilmis olabilir miydi? Oynatamiyordu hic. Sütleri de dagitamamisti zaten. Azar isitir miyim korkusu da vardi hafiften, “ama extreme bi durum oldu yahu kizmazlar heralde” diye dusundu. 3 gun sonra nolcakti peki? Ryu meydana gelicek miydi? E gelirdi heralde koskoca Ryu idi bu. Öte yandan Zangief de su aygiriydi. Merak ediyordu ne olacagini. Eve yaklasti, Mihriban’in, Ken’in elini öptügünü gördü. Öglene kadar gecen sure icerisinde tek mutlu haber bu olabilirdi. Kishiro evin kapisina ulaştiginda, Mihriban ve Ken’in ona şaşirmiş bi halde baktiklarini gördü. Ken’in agzindan tek bir cümle çikti. “Ryu bir saniyeligine buraya gelir misin?” Ryu içeriden üzerinde pembe bir mutfak önlügü ve elinde de ördek şeklindeki firin eldiveni ile cikageldi. Dayak yedigi her halinden belli olan Kishiro’yu gördü, “bunu sana kim yapti?” diye sordu. Kishiro, Ryu’yu bu halde görmenin etkisiyle biraz moralini bozmuştu acikcasi. 3 gün sonra dana gibi bi adamla dövüşücekti, mutfak önlügü ve ördek şeklinde firin eldiveni de neyin nesiydi. Oldu olucak etek giyseydi bir de. “Kazanamicak” diye fisildadi kendi kendine. Ryu “cevap bekliyorum genç adam” dedi. Kishiro başini öne egdi ve yavaşça “Zangief...” dedi...