Edo'da bir İBİŞ (gün 24)

Kishiro zaten bekledigi bu cevap karşisinda az da olsa heyecanlanmişti. Adem elmasinin yukari aşagi dogru oynadigi gözlerden kaçmamişti. Hatta bunu Zangief bile fark etmiş, “ne o tirstin galiba düdük makarnasi” şeklinde de dalgasini geçmişti hunharca. Meydan zaten kalabalikti acaip, “kavga kavga kavga kavga” diye bagirdi birkaç kişi böylece, ortada boş bir alan birakip o alanin etrafina dizildiler, kokareçciler, patlamiş misircilar, bahisciler hepsi üşüşmüştü meydana. Böylesine ciddi bir kavga pek karşilarina cikmiyordu. Turnuvaya katilacaklara güzel bir ders olabilirdi bu kavga. O sebeple herkes pür dikkat kavgayi izlemek için yerlerini aldi. Aslinda en büyük dersi Kishiro alicakti.sonuçta rakibi oldukça dişli birisiydi. Kishiro son bir kez babasi Ken’e bakti. Ken, ogluna bakip başini bir kez aşagi dogru salladi. “hadi evlat sana güveniyorum” olarak algiladi bu hareketi Kishiro. Kendine güveni iyice artmişti. Ne de olsa bu iri adamla daha önce de karşilaşmişti, ne kadar hantal oldugunu biliyordu, tabi süprizler de yapabiliyordu bazen, bunlara dikkat etmek gerekirdi. Derin bir nefes aldi ve pozisyonunu aldi. Zangief, Kishiro meydan okurken gayet ciddiydi ama dövüş başlamadan önce ciddiyetini tamamen yitirmişti. İnsanlarla şakalaşiyor, “ ossursam yıkılır lan bu velet” diye dalga geçiyordu Kishiro’yla. Kishiro’nun hazir oldugunu görünce, “neyse evlat güldük eglendik, şakalar, komiklikler fln, bi vuriyim da gideyim acelem var seninle pek ugraşamicam” dedi ve Kishiro’ya dogru ilk hamleyi yapti. Evet o büyük düello başlamişti sonunda. Kishiro aldigi egitim sonucunda, o hantal adamin kendine dogru gelişini daha da yavaş bir şekilde hisseder olmuştu, rakibin hareketlerini öngörüp ona göre ya kaçicakti ya da bu hareketlerden faydalanip karşi atak yapicakti. “Du len biraz egleniyim şununla” diyerek ilk yumruktan kaçti. Zangief, salladigi yumruk hedefi iskalayinca biraz sendeler gibi oldu ama sonra toparladi kendini. “ooo hiç fena degilsin” dedi Zangief ve bir hamle daha yapti bu sefer ilk yumruktan daha hizli ve güclü bir yumruk salladi. Kishiro bundan da rahatlikla kaçti. Zangief yine şaşkinlik içinde duraksadi, Kishiro yaşitlarina göre pek bi çevikti. Kishiro Zangief in düşündüklerini tahmin edip gülümsedi. Bu gülümseme onu daha da çileden cikaricakti bunu biliyordu. Ama izbandut bi adami yere sermekten daha karizma bir şey varsa o da kizgin bir izbandutu yere sermekti. Zangief “vay sipa, bunu sen istedin” diyerek, kendisinden hiç beklenmicek bir çeviklikle havaya zipladi. Yerden birkaç metre havalanmişti, Kishiro ile güneşin arasina geçerek, Kishiro’nun kendisine bakamicagini düşünmüştü, ve düşündügü gibi de oldu Kishiro Zangief’e bakamiyordu güneşten ötürü. Ama bu daha önce başina gelmişti. O yüzden tecrübeliydi. “İguAna... Kulaklarin çinlasin emi” dedi ve o sirada şunu fark etti: “lan İguAna şafakta beni bekliyordu, püüü unuttuk lan gitmeyi, neyse baklava fln götürürüm kavgadan sonra , gönlünü alirim artik.” Bunlari düşünürken Zangief’in gölgesinin üzerine düştügünü fark etti ve hemen çevik bir hareketle ileri dogru bi takla atip Zangief’in 48 numara ayaklarindan kurtulmuş oldu. Totosunun üzerine düşen Zangief sudan cikmiş balik kadar şaşkindi. “Bu çocuk neyin nesiydi böyle” diye düşündü. Zangief yere düşünce kalabalik arasinda kahkahalar ve “Kishiro Kishiro” sesleri yükselmişti. Bunlari duyan Zangief küplere binmiş, Kishiro ise keyiflenmişti. Üstündeki gerginlik azalmiş, gerginligin yerini tezahuratlar sayesinde keyif almişti. Ne de olsa Zangief’ten daha cevikti, “o hantal adam ben ona vuramadan yorgunluktan yere yigilicak zaten” diye düşündü. Ken oglunun yavşak bi havaya girdigi fark etmişti, cezasini çekmesi için kılını bile kipirdatmadi. Zangief ayaga kalkip Kishiro’ya normal bir yumruk salladi. Kishiro “ehehe salaga bak hala düz yumrukla bana vurabilecegini saniyor” diye düşündü, kalabaligi güldürmek için Zangief’e nanik yapip yumruktan kaçiyordu ki, tam da Kishiro’nun kaçtigi yere, gelen yumrugun promosyonu başka bir yumruk daha geldi. Kishiro bu promosyon yumrugun geldigini fark ettiginde artik çok geçti, o yumrugu yicekti ama en azindan minimum zarar verebilecegi bi yere yemeliydi. Kishiro sag yanagini seçti ve yumruk tüm heybetiyle Kishiro’nun yanaginda patladi. Yumruk o kadar sertti ki Kishiro’nun yanagindan, havasi inmiş kames 9 kat plastik topa vuruldugunda çikan ses gibi bir ses çikmişti. Kalabaliktan “ouuuvvv acimiş olmali” diye bir ses yükseldi. Gerçekten de acimişti, Kishiro sag yanagini hissetmiyordu, diliyle dişlerini yokladiginda bir iki tanesinin sallandigini fark etmişti. Zar zor yerinden kalkti ve kalabalik ile “eheh nasi çaktim lan” diye şakalaşan Zangief’e bakti. Kishiro’nun bu işi biraz daha ciddiye almasinin vakti gelmişti. “Haduken aticam lan” dedi Kishiro. Bunu düşündügünü fark eden Ken başiyla “hayir gücünü buna harcama” bakişi attiysa da Kishiro hiç orali olmadi ve Haduken için pozisyonunu aldi. Zangief, Kishiro’nun bi işler çevirdigini fark ettiginde; Kishiro çoktan ellerini bileklerinden birleştirmişti. Konsantre olmuş, etrafindaki insanlarin bagirişmalarini bile duymaz olmuştu, gözlerini kapadi, ellerindeki o alev topunu hissetmişti. Hatta biraz da olsa elini bile yakmişti bu. Gözlerini açtiginda daha önce hiç yapmadigi kadar büyük bir alev topu yaptigini fark etti ve meydan inleticek bir sesle “HADUKKEEEN” diyerek Zangief’e dogru firlatti bunu. Büyük alev topu büyük enerji demekti, tüm enerjisinin yarisindan fazlasini bu alev topu için kullandiginin farkinda bile degildi Kishiro. Alev topu ellerinden ciktiginda ne kadar yorgun oldugunu fark etti. Ayakta zar zor duruyordu, Zangief’e dogru bakti alev topunun hedefe ulaşip ulaşmadigini anlamak için. Zangief sadece gülümsüyordu. Alev topunun ona ulaşmasina birkaç metre kalmişti ki, Zangief saga dogru 2 adim atti ve alev topunun hizasindan kurtulmuş oldu. Alev topu Zangief’in yanindan geçip gitti, kalabalik da üstüne gelen alev topundan kaçmak için adeta birbirlerini ezdi. Sonuçta hiçkimseye çarpmadan karşidaki duvarda son buldu alev topu. Kishiro’nun gözleri büyümüş, neredeyse tüm gücünü emen o aptal alev topu Zangief’in sag kulak killarini yakmaktan başka hiç bi zarar vermemişti. Peki şimdi Kishiro napicakti, o yumruklardan kaçicak dermani kalmamişti. Zangief bunu fark etmiş ve o pis gülümsemesiyle ona dogru yumrugunu kaldirmiş bi şekilde geliyordu....